8 Placków z Różnych Krajów, które Musisz Wypróbować
Nie ma chyba lepszego sposobu na poznanie kultury danego kraju niż przez jego kuchnię. Placki, w wielu różnych formach i smakach, są obecne w wielu tradycyjnych kuchniach na całym świecie. Oto osiem z nich, które zasługują na uwagę każdego smakosza:
Polskie naleśniki to cienkie placuszki wykonane z mąki, jajek i mleka, często podawane z różnymi nadzieniami – od słodkich, takich jak ser biały czy dżemy, po wytrawne wersje z mięsem czy grzybami. Są nieodłącznym elementem polskiej kuchni i mogą być podawane na śniadanie, obiad czy deser.
Przepis na tradycyjne polskie naleśniki:
Składniki:
250 g mąki pszennej
500 ml mleka
2 jajka
Szczypta soli
1 łyżka oleju lub roztopionego masła
Przygotowanie:
W misce wymieszaj mąkę z solą.
Dodaj jajka i powoli wlewaj mleko, cały czas mieszając, aby uniknąć grudek.
Dodaj olej lub roztopione masło i dokładnie wymieszaj.
Rozgrzej patelnię i lekko ją natłuść. Wylewaj cienką warstwę ciasta na patelnię, rozprowadzając je po całej powierzchni.
Smaż naleśnik z obu stron na złoty kolor.
Podawaj z ulubionymi dodatkami, takimi jak twaróg, dżem, miód, czekolada, owocami lub farszem mięsnym.
Chlebki Naan – Indie
Naan to tradycyjny indyjski chleb, który jest nieodłącznym elementem wielu indyjskich posiłków. Pochodzi z północnych regionów Indii, ale zyskał popularność na całym subkontynencie. Wyróżnia się miękką konsystencją i lekko chrupiącą skórką, a często jest smażony w specjalnym piecu zwanym tandoor.
W misce rozpuść drożdże w ciepłej wodzie z cukrem i odstaw na 10 minut, aż zaczyn drożdżowy zacznie pienić się.
W dużej misce połącz mąkę, sól i proszek do pieczenia. Dodaj olej, jajko i jogurt. Wymieszaj.
Dodaj zaczyn drożdżowy do suchych składników i wyrabiaj ciasto, aż będzie gładkie i elastyczne.
Przykryj ciasto ściereczką i odstaw w ciepłe miejsce na około 1-2 godziny, aż podwoi swoją objętość.
Rozgrzej piekarnik do maksymalnej temperatury. Jeśli masz kamień do pieczenia pizzy, umieść go w piekarniku, aby się nagrzał.
Podziel ciasto na małe porcje i rozwałkuj na cienkie placki.
Piecz naan w piekarniku na bardzo gorącym kamieniu do pieczenia lub bezpośrednio na ruszcie przez 2-3 minuty z każdej strony, aż chlebek będzie złoty i lekko spękany.
Podawaj gorący z ulubionymi potrawami indyjskimi, takimi jak curry czy dal.
Tortilla – Meksyk
Tortilla, zarówno kukurydziana, jak i pszenna, jest podstawą meksykańskiej kuchni od tysięcy lat. Kukurydziane tortille pochodzą z czasów przedkolumbijskich i są nieodłączną częścią wielu tradycyjnych potraw Meksyku, takich jak tacos, enchiladas czy quesadillas. Współczesne tortille pszenne stały się popularne w północnych regionach Meksyku i również mają swoje miejsce w kuchni tego kraju.
Przepis na kukurydziane tortille:
Składniki:
2 szklanki mąki kukurydzianej (masa harina)
1 1/4 – 1 1/2 szklanki ciepłej wody
Szczypta soli
Przygotowanie:
W dużej misce połącz mąkę kukurydzianą i sól. Stopniowo dodawaj ciepłą wodę, mieszając, aż powstanie jednolite ciasto. Może być konieczne dostosowanie ilości wody w zależności od używanej mąki.
Uformuj ciasto w kulę i przykryj je ściereczką. Pozostaw na 10-15 minut.
Podziel ciasto na około 15-20 równych części i uformuj z nich małe kuleczki.
Używając maszynki do tortilli lub dwóch kawałków folii spożywczej, rozwałkuj każdą kulkę na cienki okrągły placek o średnicy około 15 cm.
Rozgrzej suchą patelnię na średnim ogniu. Piecz każdą tortillę przez około 1 minutę z każdej strony, aż pojawią się bąbelki i lekkie, brązowe plamy.
Przechowuj gotowe tortille pod wilgotną ściereczką, aby były ciepłe i miękkie aż do podania.
Lawasz (Lavash) – Armenia
Lawasz to tradycyjny ormiański chleb, cienki i płaski, który jest integralną częścią ormiańskiej kuchni. Wyróżnia się swoją elastycznością i delikatnym smakiem. Jest pieczony w tradycyjnym piecu zwanym tandoor lub tonir. Lawasz ma ważne miejsce w ormiańskiej kulturze i został wpisany na Listę Reprezentatywną Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego Ludzkości UNESCO jako ormiańska tradycja pieczenia lawasza.
Stopniowo dodawaj ciepłą wodę, mieszając, aż powstanie miękkie ciasto.
Dodaj olej i wyrabiaj ciasto przez około 10 minut, aż stanie się gładkie i elastyczne.
Przykryj ciasto ściereczką i odstaw w ciepłe miejsce na około 1-1,5 godziny, aż podwoi swoją objętość.
Podziel ciasto na małe porcje i rozwałkuj na bardzo cienkie okrągłe placki.
Jeśli masz dostęp do tandoor lub tonir, piecz w nim lawasz. W przeciwnym razie możesz użyć bardzo gorącej patelni lub pieca. Piecz lawasz przez 1-2 minuty z każdej strony, aż pojawią się bąbelki i lekkie brązowe plamy.
Podawaj ciepły z różnymi potrawami, takimi jak kebaby, sery czy warzywa.
Pita – Grecja
Pita jest tradycyjnym greckim chlebkiem płaskim, który stał się popularny w wielu kuchniach na całym świecie. W Grecji jest ona często serwowana z potrawami takimi jak gyros, souvlaki czy jako dodatek do meze (rodzaj przekąsek). Pita jest lekka, miękka i ma charakterystyczne „kieszenie”, które powstają podczas pieczenia i są doskonałe do wypełniania różnorodnymi składnikami.
Przepis na grecką pitę:
Składniki:
500 g mąki pszennej
1 łyżeczka soli
1 łyżka oliwy z oliwek
1 łyżeczka suchych drożdży
300 ml ciepłej wody
1 łyżeczka cukru
Przygotowanie:
W małej misce połącz ciepłą wodę, cukier i drożdże. Pozostaw na 5-10 minut, aż zaczyn zacznie pienić się.
W większej misce połącz mąkę i sól. Dodaj oliwę z oliwek i zaczyn drożdżowy.
Wyrabiaj ciasto, aż stanie się gładkie i elastyczne. Jeśli jest zbyt suche, dodaj więcej wody; jeśli jest zbyt mokre, dodaj trochę mąki.
Uformuj ciasto w kulę, przykryj je ściereczką i odstaw w ciepłe miejsce na około 1-1,5 godziny, aż podwoi swoją objętość.
Rozgrzej piekarnik do 230°C. Jeśli masz kamień do pieczenia pizzy, umieść go w piekarniku, aby się nagrzał.
Podziel ciasto na 6-8 równych części. Rozwałkuj każdą część na okrągły placek o średnicy około 15-20 cm.
Piecz pitę w gorącym piekarniku przez 2-3 minuty z każdej strony, aż zacznie się nadymać i nabierze złotego koloru.
Po wyjęciu z piekarnika, pitę najlepiej przechowywać pod wilgotnym ręcznikiem, aby zachowała miękkość.
Piadina – Włochy
Piadina to tradycyjny włoski chlebek płaski, pochodzący z regionu Emilia-Romania, w szczególności z prowincji Rimini. Często jest porównywana do tortilli czy pita, ale ma swoje unikalne cechy i smak. Tradycyjnie jest przygotowywana z prostych składników, takich jak mąka, woda, sól i tłuszcz, a następnie smażona na kamiennej lub żelaznej patelni. Współcześnie piadina jest często podawana z różnymi nadzieniami, takimi jak szynka, ser czy rukola.
Przepis na piadinę:
Składniki:
500 g mąki pszennej
1 łyżeczka soli
50 g smalcu lub oliwy z oliwek
Około 200 ml ciepłej wody
1 łyżeczka proszku do pieczenia (opcjonalnie)
Przygotowanie:
W misce połącz mąkę, sól i proszek do pieczenia.
Dodaj smalec lub oliwę z oliwek i mieszaj, aż składniki się połączą.
Stopniowo dodawaj wodę, wyrabiając ciasto, aż stanie się gładkie i elastyczne.
Podziel ciasto na 6-8 równych porcji i uformuj z nich okrągłe placki.
Na lekko podgrzewanej patelni (najlepiej żeliwnej) smaż każdą piadinę przez około 2-3 minuty z każdej strony, aż stanie się lekko chrupiąca i pokryta brązowymi plamami.
Serwuj gorącą, napełnioną ulubionymi składnikami.
Injera – Etiopia
Injera to tradycyjny etiopski chlebek płaski o kwaśnym smaku, przygotowywany głównie z mąki teff. Teff to rodzaj ziarna pochodzącego z Etiopii, które jest bogate w białko, wapń i żelazo. Injera ma porowatą strukturę, co czyni ją idealnym narzędziem do nabierania różnych etiopskich potraw, takich jak doro wat (potrawa z kurczaka) czy różne rodzaje gulaszów. Chlebek ten jest podstawą większości etiopskich posiłków i pełni funkcję zarówno chleba, jak i talerza.
Przepis na injerę:
Składniki:
2 szklanki mąki teff
3 szklanki wody
1 łyżeczka drożdży (opcjonalnie)
Sól według uznania
Przygotowanie:
W dużej misce połącz mąkę teff z wodą, mieszając do uzyskania jednolitej konsystencji.
Przykryj misę ściereczką i pozostaw w ciepłym miejscu na 1-3 dni, aby ciasto naturalnie fermentowało. To da injerze charakterystyczny kwaśny smak. Jeśli chcesz przyspieszyć proces fermentacji, możesz dodać drożdże.
Po fermentacji na powierzchni ciasta powinna pojawić się piana i woda. Delikatnie wymieszaj ciasto, dodając sól do smaku.
Rozgrzej dużą, nieprzywierającą patelnię na średnim ogniu. Wylej cienką warstwę ciasta na patelnię, tworząc okrągły placek. Piecz bez przewracania przez 2-3 minuty, aż powierzchnia stanie się porowata i nie będzie mokra.
Zdejmij injerę z patelni i połóż na czystej ściereczce, aby ostygła. Powtarzaj z resztą ciasta.
Podawaj z ulubionymi etiopskimi potrawami.
Blini – Kuchnia Rosyjska, Ukraińska, Białoruska
Blini to tradycyjne naleśniki pochodzące z kuchni słowiańskiej, w szczególności rosyjskiej, ukraińskiej i białoruskiej. Są one przygotowywane z ciasta na bazie mleka, jajek i mąki, często z dodatkiem drożdży, co nadaje im pulchną konsystencję. Mogą być podawane zarówno na słono, jak i na słodko, z różnorodnymi dodatkami, takimi jak śmietana, kawior, wędzony łosoś, konfitury czy miód.
Przepis na blini:
Składniki:
250 ml ciepłego mleka
1 łyżeczka suchych drożdży
1 łyżka cukru
150 g mąki pszennej
2 jajka
1/4 łyżeczki soli
50 g roztopionego masła
Dodatkowe masło do smażenia
Przygotowanie:
W małej misce połącz ciepłe mleko, cukier i drożdże. Pozostaw na 10 minut, aby drożdże zaczęły pracować.
W większej misce wymieszaj mąkę z solą. Dodaj rozbełtane jajka i roztopione masło, mieszając, aż składniki się połączą.
Wlej mieszankę mleka z drożdżami do miski z mąką, mieszając, aby uzyskać gładkie ciasto.
Przykryj ściereczką i odstaw w ciepłe miejsce na około 1 godzinę, aby ciasto rosło.
Rozgrzej patelnię na średnim ogniu i dodaj trochę masła. Wylewaj po łyżce ciasta na patelnię, smażąc blini z obu stron na złoty kolor.
Podawaj gorące z ulubionymi dodatkami.
W podróży po świecie, warto zatrzymać się i spróbować tych tradycyjnych placków, które odzwierciedlają kulturę i historię miejsc, z których pochodzą. Smacznego!
Damian Wiatrowski
Cześć jestem Damian, dzięki zdrowemu odżywianiu udało mi się pokonać wiele problemów zdrowotnych, między innymi problemy z jelitami, tarczycą i wątrobę. Kliknij w globusik a dowiesz się jak odzyskałem zdrowie.