Kiełki są źródłem wielu witamin i składników mineralnych. Regulują pracę układów: nerwowego, hormonalnego i krążenia. Łagodzą nawet objawy klimakterium. Cudowne właściwości zdrowotne kiełków znane są już od 5 tysięcy lat. Dzięki swoim leczniczym właściwościom traktowano je jako uzdrawiające, więc szybko zadomowiły się w kuchni Dalekiego Wschodu. Teraz przyszedł czas na Polskę. Idealnie nadają się jako wzbogacenie diety i urozmaicenie potraw. Poznaj właściwości tego super pożywienia.

 

Kiełki brokuła

Zawierają oprócz witamin i minerałów cenny sulforafan, który pomaga zapobiegać rozwojowi raka. W kiełkach znajduje się 20 razy więcej tego przeciwutleniacza niż w warzywie. Badania wskazują również na to, iż zawarte w kiełkach brokuła związki zwalczają szczepy bakterii Helicobacter pylori. Kiełki brokuła zawierają witaminy: A, B (B1, B2, B3, B5, B6, B9), C, E i K1 oraz minerały: żelazo, magnez, fosfor, potas, wapń, cynk, selen i mangan. Kiełki brokułu zawierają również koenzym Q10 i luteinę. Można dodawać je do kanapek i mieszanych sałat. Kiełki te charakteryzują się one pikantnym smakiem

Kiełki soi

Kiełki soi są źródłem białka i witamin A, B, C, K, żelaza, fosforu, magnezu i potasu. Dużo w nich nienasyconych kwasów tłuszczowych i izoflawonów. Regulują pracę układu nerwowego i hormonalnego, zapobiegają nadciśnieniu, zakrzepom i poprawiają wygląd skóry. Mogą łagodzić objawy klimakterium. Mają orzechowy smak. Najlepiej komponują się w daniach kuchni chińskiej. Moczenie: 12 godz., kiełkowanie: 3 dni (zbieramy, gdy urosną do ok. 1 cm).

Kiełki kapusty

w smaku przypominają świeżą kapustę, jednak są od niej bardziej pikantne. Doskonale nadają się do sałatek. Są dobrym źródłem witamin (A, z grupy B, C, E) oraz minerałów: wapnia, żelaza, magnezu, cynku, potasu, manganu, fosforu, fluoru, selenu i siarki.

Kiełki lucerny

Kliknij poniżej w „Polub tę stronę”, a będziesz na bieżąco informowany o nowych artykułach z mojego bloga.

___________________________________________

Kiełki lucerny dostarczają białka, nienasyconych kwasów tłuszczowych, witamin E i C, kwasu foliowego, selenu, cynku, magnezu. Wzmacniają mięśnie, kości, zęby, wspomagają leczenie dolegliwości reumatycznych. Są lekko cierpkie z orzechowym posmakiem. Równie dobrze smakują z chlebem z masłem, jak i w potrawach. Moczenie: 5 godz., kiełkowanie: 5-7 dni (gdy urosną do 3-5 cm).

Kiełki buraka

Kiełki buraka posiadają dużo witamin (A, z grupy B, C), są także źródłem cennych pierwiastków (kobalt, magnez, mangan, miedź, potas, wapń, żelazo). Dostarczą także białek i błonnika. Kiełki buraka mają działanie odkwaszające organizm, obniżką ciśnienie krwi. Ponadto wykazują działanie przeciwnowotworowe (dzięki np. betacyjaninie), zaleca się je także w przypadku anemii. Dobrze wpływają na stan skóry, włosów i paznokci.

Kiełki owsa

W kiełkach owsa są wszystkie ważne witaminy (A, B, C i E) i minerały (fosfor, żelazo, miedź, fluor, cynk, wapń, jod), wiele białka i tłuszczów. Regulują pracę tarczycy i w konsekwencji gospodarkę hormonalną organizmu. Ze względu na zawartość witaminy E kiełki owsa wpływają korzystnie na płodność. Mają bardzo łagodny smak. Można posypać nimi sałatkę, dodać do muesli i deserów. Źdźbłami można doprawić potrawy (zamiast natką i koperkiem). Moczenie: 4 godz., kiełkowanie: 2-3 dni (zbieramy, gdy urosną na długość ziarna). Gdy po 8-12 dniach urosną na wysokość 8-10 cm, można zbierać zieloną część rośliny.

Kiełki rzeżuchy

Kiełki rzeżuchy to doskonałe źródło witamin C, A, B, D, soli mineralnych i olejków eterycznych. Orzeźwiają, pobudzają przemianę materii, poprawiają pracę nerek, łagodzą bóle stawów. Zaleca się je w wiosennych kuracjach oczyszczających. Mają charakterystyczny ostry smak i zapach, który znakomicie harmonizuje z sałatkami, twarogiem, potrawami warzywnymi i kanapką. Moczenie: 6 godz., kiełkowanie: 2 dni (kiełki zbieramy po 2 dniach; w ciągu 6-8 dni roślinki osiągają wysokość ok. 4 cm – gdy ostrożnie obetniemy wtedy same listki, odrosną, umożliwiając drugi zbiór kiełków).

Kiełki ciecierzycy


Kurs wideo Naucz się jak tworzyć zdrową dietę na spalanie tkanki tłuszczowej

ceny rosną gdy licznik trafi zero 

80.00 29.00

Praktyczny przewodnik po zdrowym odżywianiu – odżywianie dla utraty wagi. TRZYMAM DIETĘ, ALE NIE MOGĘ SCHUDNĄĆ z brzucha oraz ud a moje samopoczucie cały czas się pogarsza – jakie są przyczyny, co można zrobić?Kup teraz w promocji 29zł


Kiełki ciecierzycy są źródłem minerałów – potasu, fosforu, cynku i żelaza oraz witamin z grupy B i A oraz aminokwasów. Należy je jeść tylko po uprzednim sparzeniu. Dają duże uczucie sytości i zmniejszają apetyt. Można je dodawać do sałatek, kanapek, oraz robić z nich pastę.

Kiełki rzodkiewki

Specyficzny smak kiełki rzodkiewki zawdzięczają olejkom gorczycowym. Zawierają witaminy A, C, B, E, H, składniki mineralne, kwasy omega-3 i błonnik. Mają właściwości przeciwzapalne, odkażające, oczyszczające i moczopędne. Hamują rozwój bakterii i drożdży. Łagodzą dolegliwości wątroby i pęcherzyka żółciowego oraz infekcje górnych dróg oddechowych. Już kilka kiełków rzodkiewki nadaje potrawie ostry smak i aromat. Moczenie: 4 godz., kiełkowanie: 2-3 dni (zbiór, gdy mają 3 cm).

Kiełki żyta

Kiełki żyta to zasobne źródło białka, witamin E i z grupy B, potasu, fosforu, magnezu, żelaza i tłuszczu. Wzmacniają organizm, dobrze robią na nerwy i dodają sił witalnych. Mają charakterystyczny silny smak, po uprażeniu przypominają w smaku orzechy. Podnoszą smak sałatek warzywnych i owocowych, zup, płatków śniadaniowych i musli. Moczenie: 12 godzin, kiełkowanie: 2-3 dni (są najsmaczniejsze, gdy osiągną długość ziarna). Gdy po 8-10 dniach wyrosną na 8-10 cm, odetnij nożyczkami zieloną część.

Kiełki soczewicy

tak jak kiełki fasoli mung, zawierają duże ilości kwasu foliowego, a także wszystkie inne (oprócz B12) witaminy z grupy B. Dodatkowo są źródłem witaminy C, która działa przeciwwirusowo oraz antynowotworowo i K1, posiadają też w swoim składzie składniki mineralne: magnez, fosfor, żelazo, potas, cynk, miedź, mangan, bor, krzem. Korzystnie wpływają na zęby i cerę. Osobom chorującym na cukrzycę i miażdżycę są wręcz zalecane. To wspaniały element past, twarożków, kremów kanapkowych, pierogów, naleśników i omletów.

Kiełki pszenicy

Kiełki pszenicy dostarczają białka, witamin z grupy B, E i C, żelaza, fosforu, magnezu, manganu, cynku i wapnia. Są bogate w błonnik (3 łyżki stołowe zawierają go więcej niż kromka razowego pieczywa pszennego). Chronią przed atakiem wolnych rodników, wzmacniają system nerwowy, podnoszą odporność. Są dobre dla mięśni i serca. Mają łagodny, słodkawy smak, po podprażeniu przypominają w smaku orzechy. Kiełki i zielona część rośliny nadają się do sałatek, surówek, potraw z owoców, twarogu i sosów. Moczenie: 12 godzin, kiełkowanie: 2-3 dni (kiełki można zbierać, gdy urosną na długość nasiona). Po 8-10 dniach, gdy rośliny osiągną wysokość 8-10 cm, można ścinać źdźbła.

Kiełki jęczmienia

Kiełki jęczmienia zawierają dużo białka, witamin z grupy B i E, minerałów i pierwiastków śladowych. Są lekko strawne i szybko stawiają na nogi, więc zaleca się je rekonwalescentom. Chłodzą przy gorączce. Mają słodki smak, dlatego dobrze komponują się z deserami. Można posypywać nimi sałatki owocowe i śniadaniowe zupy mleczne. Młode źdźbła dodawaj do zielonej sałaty, surówek, sałatek, zupy. Moczenie: 12 godzin, kiełkowanie: 2–3 dni (zbieramy kiełki, gdy ich długość dorównuje długości ziarna). Po 8-12 dniach osiągną 8-10 cm wysokości – to czas na zbieranie zielonej części rośliny.

Kiełki fasoli Mung

Kiełki fasoli mung są bogate w witaminę A i z grupy B (kwas foliowy, B1, B2, B5, B6, H), a także witaminy C i K1. Kiełki fasoli mung zawierają również duże ilości miedzi, manganu, magnezu, fosforu a także potasu, litu, jodu, cynku, żelaza, siarki i szeregu mikroelementów.

Kiełki koniczyny

Polecane do spożywania z kanapkami, twarogiem, sałatkami i surówkami, kiełki te są łagodne w smaku.. Są źródłem witamin: A, B, C, E, K1 oraz minerałów: wapnia, żelaza, magnezu, miedzi, cynku, potasu, manganu, fosforu, fluoru, siarki i sodu.  Działają wzmacniająco na system nerwowy i poprawiają trawienie.

 Kiełki- jak je wykorzystać?

  •  kiełki rzeżuchy- idealne do kanapek, pikantnych sałatek oraz mięs
  • kiełki brokuła- również do kanapek i pikantnych sałatek, świetnie smakują w połączeniu z kapustą pekińską i sałatą
  • kiełki lucerny- idealne do zup i sosów, sałatek oraz dressingów, mięs i wszelkich dań na ciepło jak i na zimno, kanapek. Jeśli dodajemy je do gorącego dania należy pamiętać by zrobić to na sam koniec w przeciwnym razie pozbawimy kiełki wielu witamin.
  • kiełki soczewicy- świetnie pasują do twarożków, wszelkiego rodzaju past oraz kremów kanapkowych, pierogów, omletów oraz wytrawnych naleśników. Nadają się również do przyrządzania zdrowych, zielonych koktajli.
  • kiełki fasoli mung- jak się domyślacie najlepsze do dań kuchni chińskiej oraz koreańskiej. Idealne do smażenia i podgotowywania, są odporne na działanie wysokiej temperatury i zachowują wartości odżywcze. Nadają się do sałatek ale po uprzednim sparzeniu.
  • kiełki słonecznika- Łagodne, o lekko orzechowym posmaku idealnie pasują do sałatek, kanapek, ryb i mięs, także jako przybranie.
  • kiełki rzodkiewki- Posiekane i zastosowane jako dodatek do sałatek, dressingów, kanapek, sosów i zup idealnie komponują się z aromatem dania. Można nimi także posypywać potrawę na krótko przed podaniem (zamiast natki pietruszki).