Co robić, aby uniknąć wystąpienia przepukliny w odcinku lędźwiowym

Podziel się ze znajomymi :)
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Dolegliwości wynikające z przepukliny w odcinku lędźwiowym kręgosłupa należą do schorzeń cywilizacyjnych. Okazuje się, że co najmniej 80% populacji miało choć raz w ciągu życia problemy bólowe odcinka lędźwiowego. Przepuklina, która lokalizuje się w kręgosłupie, przyczynia się do powstania tzw. dyskopatii. Leczenie przepukliny w odcinku lędźwiowym kręgosłupa może obejmować farmakoterapię, fizjoterapię oraz zabiegi chirurgiczne. Czym jest przepuklina kręgosłupa? Przepuklina kręgosłupa w odcinku lędźwiowym dotyczy nieprawidłowego przemieszczenia się jednego z elementów budujących krążek międzykręgowy w przestrzeń znajdującą się między kręgami, powodując tym samym nieprzyjemnie i uciążliwe dolegliwości, wywołane najczęściej uciskiem na struktury nerwowe bądź rdzeń. Potocznie tego typu zjawisko nazywa się dyskopatią, a jednym z głównych objawów jest występująca rwa kulszowa, która potrafi w znaczny sposób ograniczyć sprawność i wywołać szereg nieprzyjemnych dolegliwości. Odcinek lędźwiowy kręgosłupa jest zdecydowanie najczęściej przeciążanym fragmentem ciała, dlatego nie tylko czynniki genetyczne i anatomiczne wpływają na jego funkcjonowanie, ale przede wszystkim styl życia (brak ruchu, ciągła praca, nieprawidłowe nawyki).

Objawy wynikające z przepukliny kręgosłupa lędźwiowego

W wyniku przepukliny ujawniającej się w odcinku lędźwiowym kręgosłupa do czynienia możemy mieć z wieloma objawami. Na ich wystąpienie ma wpływ przede wszystkim rozległość przepukliny, poziom wystąpienia oraz rodzaj uciskanych struktur.

Kliknij poniżej w „Polub tę stronę”, a będziesz na bieżąco informowany o nowych artykułach z mojego bloga.

___________________________________________

Do najczęstszych dolegliwości zgłaszanych przez pacjentów zalicza się:   

– ból o różnym charakterze i różnym nasileniu,
– ból tępy, początkowo odczuwany w okolicy lędźwiowej kręgosłupa,
– ból promieniujący do kończyny (najczęściej jednostronnie),
– ból nasilający się w pozycji siedzącej, stojącej, leżącej,
– drętwienie,
– zaburzenia czucia kończyny,
– wzmożone napięcie mięśni przykręgosłupowych,
– skurcze mięśniowe,
– występowanie objawów tzw. rwy kulszowej,
– zniesienie ruchów zgięcia i rotacji kręgosłupa, czasem też wyprostu,
– zmniejszony zakres ruchomości,
– pojawienie się czasowej deformacji,
– pogorszenie funkcji chodu.

Przyczyny przepukliny w odcinku lędźwiowym kręgosłupa – przeciążenia odcinka lędźwiowego:

– pozycji schylonych z dużą dźwignią na kręgosłup lędźwiowy,
– nieprawidłowo wykonywanych czynności dnia codziennego,
– otyłości,
– siedzącego trybu życia,
– braku ruchu (mało aktywności fizycznej),
– przebytych urazów,
– nieprawidłowości w budowie kręgosłupa,
– czynników genetycznych,
– wibracji (np. wynikających z charakteru pracy, prowadzenia pojazdów mechanicznych),
– osteoporozy,
– stresu,
– wzmożonego napięcia mięśniowego,
– towarzyszącego dysbalansu mięśniowego,
– wąskiego kanału kręgowego,
– braku odpowiedniej stabilizacji tułowia,
– nieodpowiednich warunków bytowych.

Postępowanie i diagnostyka w przepuklinie lędźwiowej

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek dolegliwości bólowych, niepokojących objawów, które utrudniają funkcjonowanie w życiu codziennym, należy zgłosić się bezzwłocznie do lekarza specjalisty bądź fizjoterapeuty. Wykonane zostaną testy funkcjonalne, które pozwolą ocenić miejsce, stopień oraz rodzaj uszkodzenia. W większości wypadków początkowo konieczne jest wykonanie zdjęcia RTG, które pozwoli ocenić stan kostny kręgosłupa, rozmieszczenie kręgów, ewentualne zwężenia szpary stawów międzykręgowych. Dokładniejszym badaniem jest rezonans magnetyczny, z którego dowiedzieć się można, czy i na jakim poziomie ma miejsce uszkodzenie, na jakim etapie degeneracji dysku ewentualnie znajduje się przepuklina, która daje dolegliwości i czy jest konieczna interwencja chirurgiczna. Zabieg zawsze jest opcją ostateczną i jest wykonywany, gdy leczenie zachowawcze u fizjoterapeuty bądź leczenie farmakologiczne nie przynosi żadnych efektów.

Leczenie przepukliny w odcinku lędźwiowym

Jak już wspomniano, leczenie przepukliny w odcinku lędźwiowym w początkowym okresie obejmuje farmakoterapię – pacjentom podawane są głównie niesteroidowe leki przeciwzapalne, leki rozluźniające mięśnie bądź tzw. „blokady”. Interwencje chirurgiczne stosowane są w przypadku, gdy uszkodzenia krążków są na tyle duże, że trudno w jakikolwiek sposób wpłynąć na zmniejszenie dolegliwości. Wymienia się tu zabiegi odbarczające, np. discectomię (usunięcie zwyrodniałych fragmentów dysku), zabiegi odbarczająco-stabilizujące, a także – w niektórych przypadkach – zabiegi protezujące, w których używa się sztucznych dysków. Do 3 tygodni po zabiegu stosuje się względnie rehabilitację, po około 5–6 miesiącach pacjent zazwyczaj może wrócić do pracy zawodowej, natomiast już po 6 tygodniach może wykonywać lekką pracę siedzącą. Fizjoterapia przepukliny w okresie ostrym proponuje stosowanie pozycji złożeniowych, odbarczających uciski w odcinku lędźwiowym, ciepłolecznictwo, masaż oraz ćwiczenia izometryczne mięśni. Po zmniejszeniu objawów w okresie ostrym stosuje się głównie wyciąg lędźwiowy (w celu zwiększenia przestrzeni międzykręgowych) oraz zmniejszenie reakcji wegetatywnych. Ważnym elementem są ćwiczenia wzmacniające mięśni, które stabilizują kręgosłup w odcinku lędźwiowym (mięśnie brzucha, pośladków i grzbietu).

Co robić, aby uniknąć wystąpienia przepukliny?

Profilaktyka przeciw wystąpieniu przepukliny w odcinku lędźwiowym obejmuje przede wszystkim prawidłowy styl życia, do którego zaliczyć można jakąkolwiek aktywność ruchową, zdrowe odżywianie (aby uniknąć otyłości), prawidłowe wykonywanie podstawowych czynności oraz minimalizowanie przeciążeń. Zadbać również należy o prawidłowe napięcie mięśni w obrębie mięśni grzbietu poprzez masaże bądź inne zabiegi wpływające na rozluźnienie tkanek. Ważnym elementem są ćwiczenia, które wpłyną na zwiększenie stabilizacji i wyrobią odpowiedni gorset mięśniowy. Bardzo często w profilaktyce pomijane są warunki bytowe pacjentów. Należy zadbać o odpowiedni rodzaj materaca bądź łóżka, który w prawidłowy sposób będzie poddawał się naturalnym krzywiznom kręgosłupa.

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis!

Dodaj komentarz